|
English: Joop Visser
In this hush of petals
- In this dream we have - Instantly - I could die
/after Etsujin
So I was fooled; Mooved to see a falling flower
- I witnessed a moth-flutter amongst the branches
/after Moritake
It's but perfume
To him
- Whom breaks the branches of plums in bloom
/after Chiyo
Auspicious sign of fan-on-fan -
Oak leaves in lovers' embrace
Immortality of Chrysanthemum
And yet, - One odoriferous plum may satisfy me
Sweet like a springs' spots
Over a sunlit brook
With the wheat breathing
/after Mokudô
Tonight rain does not seem to cease
From drifting clouds and an umbrellaed moon
Now should we not - Rather than resign to drowning
Clamp on to the rendevous-tree
None but me travels in the frost-crisped night
The unsealed road
/after Bashô
No fear - On love-struck journeys through the night
No doubt about her waiting
Mountains I'd crossed for blessed nights to come
What bliss, this impasse
Summer slips, my love
Astone flung back
But you could not shed a tear
/after Kigin
'Hark' calls the refrain
Of bells chiming the hours of the night
In an abundant rain
/after Kigin
A Lantern bursts, shedding goblins
Poor Iwa-san holding her baby is slain
Hie - Now Ye must cradle a stone Buddha - Hie
Moists of autumn-whispers - bring fortune
Be it rain or be it snow - no bother
As we continue through the night, on sakéh
After curfew -and
Four times clappers in the night strike out
More than a host is told by Yoshiwaran rhythm sticks
We love a cunning spy, a liar and corruptor
As we so love, to please and tease
On lonely nights we find
Our lives and loves diminished
Tea? No thanks
I hate the petals drifting
You're such a scoundrel - such a cunning rake, yet
The charm of you're skill makes me helpless
Leave me with wintery water-fowl screeching
While sakéh evaporates in the night
Bare willow trees - Ice glazed water, and cold stones
Scattered, lost
/after buson
|
Frysk: Haye Bijlstra
Mei blommen dutsen
wol ik perfoarst stjerre yn dizze dream fan ús
Sêft twirreljend
blêd, fladderde werom nei de tûke
nachtelike mot
Wat oerbliuwt is swietrook
oan dyjinge dy't de tûke brekt fan de bloeiende prommeblom
Twa waaiers oerinoar,
in geunstich teken
as ikeblêden omwûn,
twa beminden
unstjerlike skientme
Blom fan krysanten
en dochs
de swietrook fan de prûm hat myn foarkar
Sêft aait de maitiidswyn
oer de sunnige beek
suchtsjend troch de weet
It liket fannacht op
reinen
stowend út de wolkens
sels de moanne piipbaboartet.
Wy betankje derfoar om te fersûpen,
wy beiden kinne better oanmere by de leafdesbeam
Gjinien reizget, hjir
oer dizze wei behalven ik
dizze froastige jûn
Op wei nei myn leafste
kin ik gjin eangstme
stappend troch de iensum
tjustere gloppen
wittende har wer te sjen
wedzje dat hja net iens oan my tinkt?
Mar dochs wol ik har bergen fersette
as der in manier wie om har eltse nacht te sjen.
Dobbelstienen
Leafdeleaze ympasse
De simmer fertinnet,
leave,
antwurdde ik him en doe-
en doe koe'k gjin trien ûntdekke
Hark, ropt it refrein
fan de klok
brodzige simmernacht
In man sieddet iere
weit.
In man deadet syn wiif, foar in sniewite breid:
Winter.
Hja binne oan dizze tiid fan it jier fêstbongele.
Alline in bern
sil fierder reizgje en fan de jiertiden leare
De hjerstwyn lústert
bring lok
is dit reinwetter
is it snie?
wat kint skele
Wy nippe dizze jûn
en moarnier ek
saké
Slútingstiid
is middernacht, dat ik no wat hear
Houten kleppers klikke fjouwer kear
Yn Yoshi Wara binne, sels de ritmestokken
ligers
Wy beloere, wy lige,
wy keapje inoar om
wy behage, misliede elkoar en eltse oare,
sa witte wy ek net mear wat ús eigenlike leafdes binne,
sa no en dan kinne wy in nachtsje stelle, oant de moarnsklok
mar alles is better
dan tee te setten as der
gjin klanten binne.
Sa driuwe blommen útinoar
Dik feestfiere is ferlakt
wurde, dat wit men
Mar jo binne dêr sa fakkundich yn
Ik bin as in laam
Wetterfûgels skrasse
de smaak fan
saké yn de nacht
Neakend kâlde
wylgen, ferhurde boarne; en stiennen,
ferlern; ferspraat
|